Το 3ο Συμπόσιο Σχεσιακής Ψυχανάλυσης & Ομαδικής Ψυχοθεραπείας (5–8/2/2026), στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, ήταν μια εμπειρία που ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια ενός συνεδρίου δίνοντας χώρο σε έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από την πατρότητα.
Προσωπικά, είχα τη χαρά να συμμετάσχω στο συμπόσιο με την εργασία: «Η Πατρότητα στην Αριστερή Ηθική μέσα από το έργο του Νερούδα: Η κατασκευή της συλλογικής φαντασίωσης ως απώθηση του Πραγματικού». Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε σε πάνελ μαζί με τις εξαίρετες συναδέλφους Αβραμιώτη Ελισάβετ & Βενετσάνου Δάφνη.
Το συμπόσιο φιλοξένησε εξέχοντες διεθνείς στοχαστές, όπως μεταξύ άλλων οι Robert Friedman, Logan Gaea, Roberta Mineo, Haim Weinberg και Carla Penna, ενώ ιδιαίτερη σημασία είχε η συνάντηση φωνών από διαφορετικά θεωρητικά πεδία: τα πάνελ από το Ινστιτούτο του Γαληνού (Νίκος Σιδέρης), την Ελληνική Ψυχοσωματική Εταιρεία (Αθανάσιος Αλεξανδρίδης, Σάββας Σαββόπουλος) και το Ελληνικό Δίκτυο Ομαδικών Αναλυτών (Κώστας Μωρόγιαννης).
Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η ομιλία του Σταύρου Χαραλαμπίδη, Διευθυντή του Ινστιτούτου Σχεσιακής & Ομαδικής Ψυχοθεραπείας (ΙΣΟΨ), ο οποίος με θάρρος άνοιξε ζητήματα που σπάνια αρθρώνονται σε δημόσιο λόγο: σχέσεις εξάρτησης, δυναμικές ισχύος και το χρήμα ως έναν αθέατο αλλά ισχυρό ενορχηστρωτή μέσα στα ψυχαναλυτικά ινστιτούτα.
Τέλος, ιδιαίτερη θέση στο συμπόσιο είχαν και οι Μεγάλες Ομάδες ως χώροι έντονης ζωντάνιας, τριβής και συγκίνησης, όπου το ατομικό ξεδιπλώνεται μέσα στο συλλογικό. Εκεί, έρχονται ιστορίες που μας ενώνουν και μας δυσκολεύουν και αφορούν το ποιοι είμαστε ως κοινότητες, τι κουβαλάμε και πώς συνυπάρχουμε.
Το Συμπόσιο δεν υπήρξε ένα ακόμη ακαδημαϊκό γεγονός αλλά μια βαθιά βιωματική εμπειρία σύνδεσης με τον εαυτό, με τους άλλους, στο εδώ και τώρα, μέσα από κοινωνικά και διαγενεακά αόρατα νήματα.
